Connect with us

Βριληττός

«Η επιτυχία της Εθνικής είναι υπόθεση όλων»

Ο Νίκος Γεωργιάδης μοιράζεται τις σκέψεις του με το e-handball.gr για την Εθνική ομάδα και το παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων του 2021, βάζει ψηλά τον πήχη μιλώντας για στόχο μεταλλίου και ζητά ενότητα και συσπείρωση.

Ο Νίκος Γεωργιάδης μοιράζεται τις σκέψεις του με το e-handball.gr για την Εθνική ομάδα και το παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων του 2021, βάζει ψηλά τον πήχη μιλώντας για στόχο μεταλλίου και ζητά ενότητα και συσπείρωση.

Η ανάληψη της διοργάνωσης του παγκοσμίου πρωταθλήματος εφήβων του 2021, πριν από λίγους μήνες, έμοιαζε με ένα φιλί της ζωής για το ελληνικό χάντμπολ. Με τις Εθνικές ομάδες να είναι απούσες από τις τελικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων εδώ και χρόνια, πλέον προέκυψε ένα ισχυρό κίνητρο για τη νέα γενιά των Ελλήνων χειροσφαιριστών. Μια ευκαιρία που δεν θα πρέπει να περάσει ανεκμετάλλευτη.

Στο τιμόνι της συγκεκριμένης Εθνικής ομάδας, που ξεκινά από την ηλικία των παίδων και το 2021 θα αποτελείται από τους καλύτερους έφηβους της χώρας, τοποθετήθηκε πριν από μερικούς μήνες ο Νίκος Γεωργιάδης.

Ο ίδιος συνειδητά αποφάσισε να κάνει διάλειμμα από τον πρωταθλητισμό σε επίπεδο ανδρών, έχοντας κατακτήσει τρόπαια με τον ΓΑΣ Κιλκίς και τον ΠΑΟΚ και μεθοδικά ξεκίνησε τη δημιουργία της ομάδας μαζί με τους συνεργάτες του. Ως αθλητής έζησε την εμπειρία της συμμετοχής σε παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων, το 1993 στην Αίγυπτο και το 1995 στην Αργεντινή. Τώρα, ως προπονητής, επιδιώκει και τη διάκριση, μπροστά στους Έλληνες.

Αυτή η χρονιά σηματοδοτεί το ξεκίνημα της πορείας για την Εθνική ομάδα που σε τρία χρόνια θα αγωνιστεί στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, στην Ελλάδα. Κοιτώντας στο 2021, τι σκέψεις υπάρχουν;
«Ότι πρέπει το ταξίδι να είναι επιτυχημένο και ο πήχης πρέπει να μπει ψηλά. Δεν μπορούμε παρά να διεκδικήσουμε αυτό που λείπει από το ελληνικό χάντμπολ, όλα αυτά τα χρόνια. Και αυτό που λείπει, είναι ένα μετάλλιο.  Αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός μας και θα τον κυνηγήσουμε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το πλασάρισμα μεταξύ των υπερδυνάμεων του χώρου στην πρώτη οκτάδα δεν θα είναι επιτυχία. Επιμένω ότι πρέπει να κοιτάμε ψηλά, να μάθουμε να ζούμε με μεγάλους στόχους και θέλω οι αθλητές να είναι στην ίδια λογική. Το παγκόσμιο πρωτάθλημα θα διεξαχθεί στη χώρα μας, το κράτος μέσω της ομοσπονδίας θα επενδύσει χρήματα και εμείς θα πρέπει να ανταποκριθούμε ώστε το ελληνικό χάντμπολ να βγει κερδισμένο πολύπλευρα μέσα από αυτή τη διαδικασία. Δεν είναι όμως, μόνο το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2021 ο αυτοσκοπός. Αυτή η ομάδα θα συμμετάσχει και σε δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, το 2020 και το 2022, θα διεκδικήσει την πρόκριση για το παγκόσμιο του 2023 και θέλουμε σε όλες αυτές τις διοργανώσεις να είναι ψηλά. Σε καμία περίπτωση δεν μπαίνουμε στη λογική της ‘ομάδας – πυροτέχνημα’ κοιτάζοντας μόνο το 2021, αφού ο τελικός σκοπός γι’ αυτούς τους αθλητές είναι να επανδρώσουν την Εθνική ανδρών με αξιώσεις. Άλλωστε, το άλλο στοιχείο που μας λείπει στο άθλημα, είναι η διαχρονικότητα».

Το εύλογο ερώτημα είναι αν υπάρχει το υλικό για μία ομάδα που θα διεκδικήσει μετάλλιο…
«Όταν η ομοσπονδία διεκδίκησε και πήρε το παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων του 2021, θεωρώ ότι  δεν το έκανε επειδή πόνταρε σε μία συγκεκριμένη χρυσή φουρνιά. Η ομοσπονδία πήρε το παγκόσμιο διότι έπρεπε να μπούμε στη διαδικασία χτισίματος μίας φουρνιάς και για να γίνει αυτό χρειαζόταν ένα μεγάλο αγωνιστικό κίνητρο, όπως είναι η συμμετοχή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.
Σε αυτό το σημείο, είναι σημαντικό να κάνουμε το διαχωρισμό μεταξύ Εθνικών ομάδων και συλλόγων. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είναι μία ομάδα που αποτελείται 100% από το υλικό που διαθέτει η χώρα. Δεν έχουμε ξένους παίκτες, δεν κάνουμε μεταγραφές. Πρέπει λοιπόν να διαχειριστούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους αθλητές μας και να πάρουμε τα μέγιστα. Σε αυτή τη λογική και ανάλογα με τα αποτελέσματα κρινόμαστε.
Ακριβώς επειδή δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο, άμεσα ξεκίνησε η καταγραφή των αθλητών, μέσα από μία ανοιχτή διαδικασία με ημερήσια καμπ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ακολούθησε στις αρχές του έτους το πρώτο τριήμερο καμπ στη Βέροια, ακολούθησαν κι άλλα δύο σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα και πολύ σύντομα παρουσιάσαμε μία αξιόμαχη ομάδα στo «Βριληττός». Η δουλειά μας, λοιπόν είναι να δημιουργήσουμε μία ομάδα που θα μπορεί να υπηρετήσει αυτό το στόχο».

Μυστικό για την επιτυχία υπάρχει; Και αν υπάρχει το γνωρίζουμε;
«Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι για να πετύχουμε κάτι θα πρέπει τη σωστή χρονική στιγμή να συνυπάρξουν άνθρωποι με κοινό όραμα και θέληση να κάνουν κάτι σπουδαίο, απέναντι σε αντιπάλους που στην αφετηρία ξεκινούν με καλύτερες προδιαγραφές. Με είκοσι τέτοιους αθλητές, που δεν θα φοβούνται να παλέψουν απέναντι σε θεωρητικά καλύτερους αντιπάλους, μπορούμε να πετύχουμε κάτι. Άλλωστε, αυτή δεν είναι η μοίρα του ελληνικού αθλητισμού; Ποτέ δεν θυμάμαι ελληνική ομάδα, που να διακρίθηκε σε οποιοδήποτε άθλημα και να ήταν ξεκάθαρο φαβορί. Πάντα κερδίζαμε κάποιον που θεωρητικά ήταν καλύτερος. Το 2004 κατακτήσαμε το πρωτάθλημα Ευρώπης στο ποδόσφαιρο, όμως δεν έχουμε καλύτερο ποδόσφαιρο από τη Γαλλία ή την Αγγλία. Στο μπάσκετ κερδίσαμε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα τις ΗΠΑ. Το κοινό στοιχείο, σε όλες τις επιτυχίες μας ήταν η δημιουργία ομάδας έτοιμης για όλα. Και αυτές οι ομάδες δεν χρειάστηκαν χρόνια για να γίνουν».

Ποιο μοντέλο ταιριάζει σε μία νεανική ελληνική ομάδα; Ακολουθούμε τις τάσεις που επικρατούν στο εξωτερικό;
«Το επιτυχημένο μοντέλο στα μεγάλα τουρνουά θέλει ομάδες με βάθος στο έμψυχο δυναμικό και αντοχή σε συνεχόμενους αγώνες. Αυτό το βλέπουμε σε κάθε τουρνουά και παρατηρούμε ομάδες που διακρίνονται, χωρίς να έχουν το ρόλο του φαβορί, αλλά διαθέτουν τα συγκεκριμένα στοιχεία. Στο τεχνικό κομμάτι, δεν μπορούμε να πάμε αποκλειστικά με γνώμονα τι παίζουν έξω. Πρέπει να δούμε εμείς τι μπορούμε να παίξουμε καλύτερα. Δεν έχουμε πληθώρα παικτών που να ξεπερνούν τα δύο μέτρα και να τους κάνουμε χαντμπολίστες. Είμαστε κοντύτεροι ως λαός και θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε άλλα χαρακτηριστικά, όπως κάνουν και οι Ισπανοί. Το ταμπεραμέντο και την ευφυΐα μας θα πρέπει να τα βγάλουμε στον αγωνιστικό χώρο και αυτά τα στοιχεία να χαρακτηρίζουν το παιχνίδι μας. Μικρή σημασία έχει αν θα βασιστούμε σε αυτήν ή σε εκείνη την άμυνα. Το σημαντικό είναι να έχουμε μια αγωνιστική ταυτότητα την οποία θα την υπηρετούμε άψογα».

Σήμερα, λοιπόν, που βρισκόμαστε;
«Είναι γνωστό ότι βρισκόμαστε πιο πίσω σε σχέση με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Όμως δεν έχει τόσο σημασία αυτό. Πρέπει να κοιτάξουμε ψηλά. Στον αθλητισμό εκεί που κοιτάς, εκεί θα πας. Σίγουρα δεν έχουμε τη δεξαμενή αθλητών που έχει η Γαλλία, η Ισπανία, η Σερβία και άλλες χώρες στις οποίες το άθλημα είναι ανεπτυγμένο. Εμείς θα προχωρήσουμε με τη δεξαμενή και με το υλικό που έχουμε. Η ποσότητα δεν φέρνει πάντα την επιτυχία. Με αυτή τη λογική, θα έπρεπε η Ινδία και η Κίνα, λόγω πληθυσμού, να κυριαρχούν σε όλα τα σπορ και αντίθετα η Ισλανδία να μην υπάρχει στον χαντμπολικό χάρτη. Αντίθετα, η Ισλανδία, η Σλοβενία και αρκετές ακόμη χώρες, με μικρότερη δεξαμενή από άλλες, καταφέρνουν και διακρίνονται σε επίπεδο ανδρών, διότι μπορούν και δημιουργούν απόλυτα αξιόμαχες ομάδες εκμεταλλευόμενες το δυναμικό τους».

Για τη δημιουργία μίας τέτοιας ομάδας χρειάζεται πίστωση χρόνου;
«Δεν ζητάμε πίστωση χρόνου, ούτε υπομονή. Ξεκινήσαμε άμεσα και σε κάθε ευκαιρία μετράμε τα αποτελέσματά μας».

Μετά τα πρώτα δείγματα γραφής στο «ΒΡΙΛΗΤΤΟΣ» και τα αποτελέσματα που είχε η ομάδα δικαιούμαστε να χαμογελάμε;
«Για να απαντήσουμε με ειλικρίνεια σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει να δούμε με τι στόχους μπήκαμε στο συγκεκριμένο τουρνουά φέτος. Είχε σημασία να δούμε τους αντιπάλους μας, καθώς κάποιους από αυτούς θα τους βρούμε μπροστά μας και παράλληλα να διαπιστώσουμε σε τι σημείο βρισκόμαστε ως ομάδα, αλλά και απέναντί σε σημαντικές δυνάμεις του χώρου. Θέλαμε να αξιολογήσουμε τους αθλητές που επιλέξαμε. Δείξαμε ότι είμαστε ανταγωνιστικοί, ότι έχουμε διάθεση και ότι δεν στεκόμαστε στο όνομα του αντιπάλου, κάτι που φάνηκε στους αγώνες με Ρωσία και Κροατία. Αυτό είναι καλό, αλλά υπάρχουν και πολλά που πρέπει να βελτιώσουμε μέσα από τη δουλειά. Είμαστε σε θέση να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα και να δουλέψουμε πάνω σε αυτά».

Η προετοιμασία μίας ομάδας που θα αγωνιστεί σε παγκόσμιο πρωτάθλημα δεν προϋποθέτει και συνεργασία με τα σωματεία;
«Αυτή η ομάδα θα παίξει παγκόσμιο πρωτάθλημα το 2021, άρα θα πρέπει όλοι μας να βοηθήσουμε ώστε να είναι η καλύτερη δυνατή. Είναι υπόθεση όλων μας. Αυτή η ομάδα δεν θα είναι κανενός προπονητή, αλλά όλης της Ελλάδος. Θα πρέπει να βοηθήσουν όλοι, από το τελευταίο έως το πρώτο σωματείο, από τον τελευταίο έως τον πρώτο αθλητή, προπονητή και παράγοντα. Αυτό είναι και ένα μεγάλο στοίχημα. Εμείς θα πρέπει να εμπνεύσουμε και να δημιουργήσουμε ένα τέτοιο περιβάλλον, ώστε η επιτυχία της Εθνικής ομάδας να είναι υπόθεση όλου του ελληνικού χάντμπολ και να βοηθά ο καθένας στο κομμάτι που μπορεί. Είναι δύσκολο, διότι ως λαός δεν έχουμε μάθει να λειτουργούμε έτσι και να συνεργαζόμαστε».

Έχουμε τον τρόπο και την τεχνογνωσία για τη δημιουργία μίας ομάδας που πιθανώς να αλλάξει και τον ρου του αθλήματος στη χώρα μας εφόσον καταστεί επιτυχημένη;
«Η Ελλάδα ανά μiα δεκαετία φιλοξενεί και μία μεγάλη διοργάνωση. Το 2011 έγινε το παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων στη Θεσσαλονίκη, το 2000 το ευρωπαϊκό των νέων στην Αθήνα και το 1991 στον Πειραιά φιλοξενήθηκε και πάλι παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων. Επιτυχίες δεν ήρθαν σε αυτές τις διοργανώσεις, ωστόσο νομίζω ότι δεν πρέπει να απομονωθούν αυτές οι εμπειρίες και να μείνουν στην άκρη. Αντιθέτως, υπάρχει μία συσσωρευμένη εμπειρία και οι άνθρωποι που υπήρξαν εκεί και συμμετείχαν θα πρέπει να μας μεταδώσουν την εμπειρία τους. Αυτό ισχύει και για την Εθνική ομάδα των ανδρών που διακρίθηκε το 2004 και το 2005. Γενικότερα θα πρέπει να μελετήσουμε όλες τις περιπτώσεις ξεχωριστά, να κρατήσουμε τα θετικά, να διορθώσουμε τα λάθη μας και πάνω απ’ όλα να συνεργαστούμε. Όσες φορές συνεργαστήκαμε κάτι καταφέραμε».

Αυτή η αντίληψη σημαίνει ότι θα υπάρχει ένας μεγάλος κύκλος ανθρώπων δίπλα στην Εθνική;
«Το θέλουμε. Από την πρώτη στιγμή, παράλληλα με την καταγραφή των αθλητών ξεκίνησε και η στελέχωση του επιτελείου, ενός επιτελείου που θα συμπληρωθεί σύντομα και θα είναι πλήρες. Πέρα από τους προπονητές θα υπάρχει εξειδικευμένος γυμναστής, εργοφυσιολόγος  και ψυχολόγος, ενώ ήδη έγινε η στελέχωση στον τομέα της ανάλυσης του βίντεο και της στατιστικής. Πριν τη συμμετοχή στο ΒΡΙΛΗΤΤΟΣ, 25 αθλητές πέρασαν από εργομετρικές εξετάσεις και αυτή μία διαδικασία που θα επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Δίνουμε σημασία στη λεπτομέρεια και παρά τις δύσκολες συνθήκες για τον ελληνικό αθλητισμό, προσπαθούμε να στελεχώσουμε την ομάδα με λειτουργικό και παραγωγικό τρόπο».

Ένα μειονέκτημα για την ελληνική ομάδα ίσως να είναι τα λίγα παιχνίδια που έχουν οι αθλητές στα πόδια τους κατά τη διάρκεια της σεζόν. Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος;
«Υπάρχουν τρόποι και διάθεση για να λυθεί αυτό το ζήτημα και ήδη είμαστε σε επικοινωνία με τις Ενώσεις, αλλά δεν είναι το μόνο πρόβλημα που μας απασχολεί. Το κύριο είναι και αυτή η Εθνική, αλλά και οι υπόλοιπες Εθνικές ομάδες να δίνουν περισσότερους διεθνείς αγώνες. Με αυτό τον τρόπο θα ανεβάσουμε το επίπεδό μας, διότι όταν συναγωνίζεσαι με καλύτερους γίνεσαι κι εσύ καλύτερος. Γι’ αυτό έχει μεγάλη σημασία για εμάς η διοργάνωση του ΒΡΙΛΗΤΤΟΣ, που τα επόμενα χρόνια θα γίνεται σε μορφή παγκοσμίου κυπέλλου. Δεν ψάχνουμε να δώσουμε αγώνες για να τους κερδίζουμε, αλλά θέλουμε αναμετρήσεις που θα μας κάνουν καλύτερους. Στον σχεδιασμό προσπαθούμε να βάλουμε όσο το δυνατόν περισσότερα διεθνή φιλικά και χαίρομαι που βλέπω τη διάθεση της ομοσπονδίας να μας υποστηρίξει σε αυτό τον σχεδιασμό. Πρόβλημα μπορεί να αποτελεί ακόμη και το γεγονός ότι οι αθλητές θα κληθούν να συνδυάσουν αθλητισμό υψηλού επιπέδου με τις υποχρεώσεις στο σχολείο σε μία δύσκολη περίοδο της ζωής τους. Όταν όμως θέλεις πολύ να καταφέρεις κάτι, τότε βρίσκεις τις λύσεις».

Οι αθλητές που στελέχωσαν την Εθνική ομάδα στο “ΒΡΙΛΗΤΤΟΣ” αποτελούν και τον ισχυρό πυρήνα της Εθνικής του 2021; Θα λειτουργήσει ως κλειστό κλαμπ η ομάδα;
«Όχι. Αυτή η ομάδα που αγωνίστηκε, αποτελεί μια επιλογή από την καταγραφή του υλικού που υπάρχει σήμερα στο άθλημα. Ίσως αρκετά παιδιά να μη φτάσουν μέχρι το παγκόσμιο του 2021. Υπάρχουν και άλλα παιδιά με δυνατότητες. Η πόρτα της Εθνικής ποτέ δεν μπορεί να είναι κλειστή για όποιον βελτιώνεται και μπορεί να ανεβάσει την ομάδα ένα σκαλοπάτι πιο πάνω. Υπάρχουν ταλέντα γύρω μας, σίγουρα το περιβάλλον δεν είναι το καλύτερο δυνατό για να εξελιχθούν, όμως εμείς πρέπει να είμαστε εκεί για να τα παρατηρούμε και να τους δίνουμε την προοπτική να βοηθήσουν αυτή την προσπάθεια. Όλοι θα πάρουν τις ευκαιρίες τους. Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για πυρήνα, ούτε για κλειστό κλαμπ. Αντιθέτως, το ελληνικό χάντμπολ νομίζω ότι θα βγει πολλαπλά κερδισμένο από μία ανοιχτή Εθνική ομάδα. Αν το 2021 υπάρχει μία ομάδα 30-40 αθλητών που θα μάχονται για να είναι μέλη της Εθνικής που θα πάρει μέρος στο παγκόσμιο, αυτό σημαίνει ότι θα ανέβει γενικώς το επίπεδο, προς όφελος των σωματείων αλλά και της Εθνικής ανδρών μελλοντικά».

More in Βριληττός