Connect with us

Γενικά

«Οι χρυσές ευκαιρίες του χάντμπολ”

Ο αντιπρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής, Στέλιος Αγγελούδης σε μία αποκλειστική συνέντευξη στο e-handball.gr

Ο αντιπρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής, Στέλιος Αγγελούδης σε μία αποκλειστική συνέντευξη στο e-handball.gr

Επί δύο δεκαετίες υπηρετεί το ελληνικό χάντμπολ στο ανώτερο διοικητικό του επίπεδο, ως πρόεδρος της ομοσπονδίας και τα τελευταία χρόνια ως εκπρόσωπος του αθλήματος στην Ολυμπιακή Επιτροπή. Σε αυτή τη συνέντευξη, ο Στέλιος Αγγελούδης μίλησε για όλα. Για την τεράστια επιτυχία της Εθνικής γυναικών στο μπιτς χάντμπολ και τις προοπτικές που ανοίγει, για την επανεκκίνηση των Εθνικών ομάδων, για τα λάθη του παρελθόντος, για τις ευκαιρίες που ανοίγονται για το άθλημα, για τους Ολυμπιονίκες, για την προοπτική του επαγγελματισμού στο ελληνικό πρωτάθλημα και πολλά άλλα.

Πριν από λίγες ημέρες όλοι πανηγυρίσαμε την κατάκτηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος από την Εθνική ομάδα γυναικών του μπιτς χάντμπολ. Αυτή η μεγάλη επιτυχία ανοίγει και νέες προοπτικές για το άθλημα γενικότερα στην Ελλάδα;
«Καταρχάς όταν μιλάμε για αυτή την επιτυχία πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Το μπιτς χάντμπολ αντιμετωπίστηκε αρχικά στην Ελλάδα ως μία θερινή και υποστηρικτική εκδοχή του χάντμπολ της σάλας. Σταδιακά εξελίσσεται σε μία βασική συνιστώσα του αθλήματος ιδιαίτερα μετά την απόφαση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής να το καταστήσει Ολυμπιακό άθλημα. Επομένως, αυτό που μέχρι πρόσφατα αντιμετωπίζαμε ως μία όμορφη αθλητική δραστηριότητα του καλοκαιριού, αποκτά διεθνώς μία ισότιμη δυναμική με το χάντμπολ της σάλας. Να θυμίσω ότι όταν έγινε κάτι ανάλογο με το μπιτς βόλεϊ, ήρθαν επιτυχίες που δεν είχαν έρθει στο βόλεϊ της σάλας. Το μπιτς βόλεϊ το βοήθησε η οργάνωση του βόλεϊ, το βοήθησαν οι συνθήκες, έφερε κάτι καινούριο και ανέβηκε στην εκτίμηση του φίλαθλου κόσμου ως ισότιμο άθλημα.
Για να επιστρέψουμε στην επιτυχία της Εθνικής γυναικών, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είναι αποτέλεσμα σκληρής και επίπονης δουλειάς των αθλητριών και των προπονητριών μας, που δούλεψαν και πίστεψαν σε αυτή την προσπάθεια. Μέχρι να έρθει το χρυσό μετάλλιο υπήρχε διαδοχική πρόοδος στα αποτελέσματα που έφερνε η ομάδα στις διεθνείς διοργανώσεις όπου συμμετείχε. Να θυμίσουμε και παλαιότερες διακρίσεις που υπήρξαν από ελληνικές ομάδες. Αυτή η τεράστια επιτυχία όμως, έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστούμε τις συνθήκες. Το χρυσό μετάλλιο ήρθε με ελάχιστη υποστήριξη από την Πολιτεία, καθώς δεν το αντιμετωπίζει ως Ολυμπιακό άθλημα. Για την Πολιτεία ήταν πάντα έξω από τους κωδικούς του προϋπολογισμού της ομοσπονδίας η οικονομική υποστήριξη του μπιτς χάντμπολ. Οι μικρές οικονομικές βοήθειες που δόθηκαν στο μπιτς χάντμπολ από πλευράς ομοσπονδίας, έγιναν καθ’ υπέρβαση και με σεβασμό από τη διοίκηση στην προσπάθεια των αθλητριών και των προπονητριών τους, προκειμένου να γίνουν τα αναγκαία. Μην ξεχνάτε ότι οι αποστολές έχουν έξοδα, εισιτήρια, μικρές ή μεγάλες προετοιμασίες.
Να πάμε όμως στο τι πρέπει να δούμε από εδώ και πέρα. Το χρυσό μετάλλιο δημιουργεί αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις για την επόμενη μέρα. Για την Πολιτεία που πρέπει να το αντιμετωπίσει δίκαια, για την Ομοσπονδία που πρέπει να δει ότι έχει ένα διαμάντι και να το αξιοποιήσει, για την Ολυμπιακή Επιτροπή που πρέπει να δει ότι το 2024 το μπιτς χάντμπολ θα είναι επίσημο Ολυμπιακό άθλημα. Όλοι μαζί πρέπει να δούμε την επόμενη μέρα με στοχευμένη και συγκροτημένη πολιτική για την ανάπτυξη του μπιτς χάντμπολ”.

Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα ξεκινήσει να επενδύει σε μεγάλες διοργανώσεις του μπιτς χάντμπολ, όπως ήταν το παγκόσμιο της Ρωσίας;
«Σε αυτό το κομμάτι αυτοδίκαια και για πολλούς λόγους η χώρα έχει ένα προβάδισμα. Αν δεν το εκμεταλλευτούμε, σημαίνει ότι θα έχουμε χάσει μία μεγάλη ευκαιρία εξαιτίας εξωαθλητικών παραγόντων. Αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Πρόσφατα, με τον πρόεδρο της παγκόσμιας ομοσπονδίας, Μουσταφά Χασάν, είπαμε πολλά για το μπιτς χάντμπολ και διαπιστώθηκε ότι η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή μπαίνει σε μία άλλη προσέγγιση για τα Ολυμπιακά αθλήματα που έχουν επικοινωνιακό ενδιαφέρον. Ένα από αυτά είναι και το μπιτς χάντμπολ. Η ΔΟΕ προτίθεται να καταργήσει παραδοσιακά αθλήματα που δεν κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κοινού και να τα αντικαταστήσει με νέα, πιο δυναμικά. Το μπιτς χάντμπολ, λοιπόν, έχει το προνόμιο της ένταξης ήδη στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο ως άθλημα επίδειξης και το 2024 στο Παρίσι θα μπει κανονικά στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις η Ελλάδα έχει όλες τις προδιαγραφές να παίξει ηγετικό ρόλο. Αυτό είναι το δικό μας στοίχημα, που πρέπει να δούμε από κοινού, Ομοσπονδία και Ολυμπιακή Επιτροπή. Έχουμε μπροστά μας έξι χρόνια Ολυμπιακής προετοιμασίας για το μπιτς χάντμπολ. Έχουμε τον κορμό μίας ομάδας που θα είναι ενεργή μέχρι τότε, που έχει στόφα νικητή και έχει φέρει αποτελέσματα. Είναι η χρυσή μας ευκαιρία. Επίσης πρέπει να υπολογίζουμε και την ομάδα των ανδρών, καθώς υπάρχουν και εκεί προδιαγραφές επιτυχιών”.

Αυτό σημαίνει ότι θα απελευθερωθούν κονδύλια της Ολυμπιακής Επιτροπής για το μπιτς χάντμπολ;
«Οι προϋποθέσεις για τη χρηματοδότηση ενός αθλήματος από τα κονδύλια της Ολυμπιακής προετοιμασίας, είναι στην πλειοψηφία τους αντικειμενικές, όπως η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η συμμετοχή στις προκριματικές διαδικασίες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι διακρίσεις και όλα τα σχετικά. Σε αυτή τη φάση, η ομοσπονδία έχει δεχθεί με δική μου προτροπή την πρώτη μικρή οικονομική βοήθεια για το χάντμπολ της σάλας. Σε ότι αφορά το μπιτς χάντμπολ, εδώ θα υπάρξει μία καινούρια βάση. Στο επόμενο διάστημα θα έχω τη δυνατότητα να συζητήσω με την επιτροπή ολυμπιακής προετοιμασίας κάποιους τρόπους ώστε το μπιτς χάντμπολ να μπει στον άξονα υποστήριξης, ειδικά μετά την επιτυχία που έφερε. Πρώτα όμως, θα συζητήσουμε με την ομοσπονδία, το σχέδιο που θα υποβάλλουμε για την ολυμπιακή προετοιμασία των έξι ετών. Αντίστοιχα πρέπει να οργανώσουμε την υποστήριξη που θα ζητήσουμε από την Πολιτεία για το μπιτς χάντμπολ και ταυτόχρονα να βρούμε χορηγικές υποστηρίξεις”.

Πόσο βέβαιη θεωρούμε τη συμμετοχή της Εθνικής μας ομάδας των γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2020; Θα δοθεί wild card από την παγκόσμια ομοσπονδία;
«Δεν μπορώ να πω κάτι αν δεν είμαι βέβαιος 100%. Η ομοσπονδία έχει κάνει τεράστιες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση στις επαφές με τον πρόεδρο Μουσταφα, πριν καν έρθει αυτή η επιτυχία. Κατά την επίσκεψη του στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή ήταν το αίτημα που του θέσαμε, με σκοπό την περαιτέρω ανάπτυξη του ίδιου του αθλήματος στη χώρα μας. Νομίζω ότι το χρυσό στο παγκόσμιο βοηθά αυτή την προσπάθεια και περιμένουμε να δούμε αν όλα αυτά που έχουν γίνει θα τελεσφορήσουν».

Στην Ολυμπιακή Επιτροπή έκανε αίσθηση η επιτυχία των κοριτσιών;
«Είχαμε συνεδρίαση της εκτελεστικής επιτροπής και οφείλω να πω ότι αυτό το χρυσό μετάλλιο αντιμετωπίστηκε όπως και κάθε ανάλογη επιτυχία Ολυμπιακού αθλήματος. Ήταν μια ανέλπιστη μεγάλη επιτυχία. Ο πρόεδρος της ΕΟΕ και όλα τα μέλη έσπευσαν να δώσουν συγχαρητήρια για αυτή την τεράστια διάκριση”.

Πηγαίνοντας στο χάντμπολ της σάλας βλέπουμε ότι και εκεί υπάρχει μία πρόκληση σε επίπεδο Εθνικών ομάδων, που δεν είναι άλλη από το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2021.
«Αν κάποιος δει γενικά τον προγραμματισμό των Εθνικών ομάδων, που υλοποιήθηκε αυτό το καλοκαίρι θα δει ότι γίνεται μία προσπάθεια να ξαναμπούν οι Εθνικές ομάδες σε μια δυναμική τροχιά, μετά την μεγάλη «κοιλιά» που φαίνεται ότι έχουμε κάνει, κυρίως στο επίπεδο της Εθνικής ανδρών. Μετά τις επιτυχίες της προηγούμενης δεκαετίας δεν κατορθώσαμε να έχουμε αντίστοιχη εξέλιξη. Αυτό που μπορώ να πω τώρα, είναι ότι γίνεται μία νέα προσπάθεια. Στους άνδρες και σε επίπεδο επιτελείου η εμπειρία από το Νίκο Μάντζο, τον Παναγιώτη Ιατρούδη στην ανάπτυξη, τον Γιάννη Αρβανίτη παντρεύεται με τη διάθεση των νεότερων ηλικιακά προπονητών, του Νίκου Γεωργιάδη, του Γιώργου Χαλκίδη και άλλων. Αυτό το επιτελείο δημιουργεί τις ελπίδες για το come back των Εθνικών ομάδων”.

Θεωρείτε ότι η «κοιλιά» των Εθνικών ομάδων έχει να κάνει με τους προπονητές κυρίως;
«Όχι, δεν πιστεύω κάτι τέτοιο. Ο εκάστοτε προπονητής συμμετέχει πάρα πολύ στη διαμόρφωση μιας ομάδας, στο αποτέλεσμα και στην εξέλιξη, αλλά δε νομίζω ότι είναι καθοριστικός παράγοντας. Το άθλημα, σε κάποια φάση, που ήταν η πιο κρίσιμη, έχασε τον αναπτυξιακό του προσανατολισμό και έσπασε η αλυσίδα. Όταν είχαμε τις πολύ καλές φουρνιές των αθλητών, θα έπρεπε να συνεχιστεί η αναπτυξιακή διαδικασία και όχι να διακοπεί. Έπρεπε να έχουμε τροφοδότηση αθλητών και αθλητριών ώστε να συνεχιστεί η ανοδική πορεία που ξεκίνησε το 1997. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Τονίζω το 1997 για να θυμίσω ότι εγώ δεν ήμουν τότε στην ομοσπονδία, αλλά γινόταν ήδη μία αναπτυξιακή δουλειά και βγήκε η φουρνιά των αθλητών με τους οποίους δουλέψαμε σκληρά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εκεί ακριβώς, όταν θα έπρεπε να υπάρχει οργασμός αναπτυξιακών ηλικιών, χάθηκε η μπάλα. Αναφέρομαι στο διάστημα μετά τους Ολυμπιακούς και δυστυχώς χάσαμε μία δεκαετία. Οι παράγοντες μας στο βωμό του εύκολου αποτελέσματος, δεν λειτούργησαν αναπτυξιακά. Αμέσως μετά έρχεται η κρίση και αποδυναμώθηκαν όλες οι προσπάθειες. Σταθήκαμε όρθιοι όμως. Αυτή η διοίκηση με επικεφαλής τον Κώστα Γκαντή, είναι μία από τις καλύτερες διότι κράτησε όρθιο το άθλημα σε μία από τις χειρότερες οικονομικές περιόδους της χώρας. Όταν, άλλα αθλήματα διαλύονταν μείναμε όρθιοι και ενωμένοι, χωρίς να μας ενδιαφέρουν οι ιδιότητες. Όταν η χώρα περνούσε τη μεγαλύτερη οικονομική δυσπραγία της μεταπολεμικά, το άθλημα έμεινε όρθιο διότι είναι νοικοκυρεμένο, κάτι που είναι παραδεκτό από φίλους και «εχθρούς”, αλλά και επειδή είδαμε τα λάθη μας και ξαναρχίσαμε να δουλεύουμε στην ανάπτυξη. Πλέον κατά δήλωση της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού το χάντμπολ έχει τη μεγαλύτερη ροή νέων αθλητών, αναλογικά πάντα με τη δυναμική άλλων αθλημάτων και των αριθμό των σωματείων. Αυτή η δουλειά πρέπει να προσεχθεί ως κόρη οφθαλμού και δεν υπάρχει περίπτωση να μην αποδώσει. Όπως βγήκε από πολύχρονη προσπάθεια η φουρνιά των αθλητών μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έτσι και τώρα η επόμενη δεκαετία θα φέρει προϋποθέσεις για μια καλύτερη εμφάνιση των εθνικών ομάδων μελλοντικά. Σήμερα χαίρομαι επειδή βλέπω στελέχη του αθλήματος να έχουν πέσει πάνω στις Εθνικές ομάδες και λειτουργούμε σαν οικογένεια. Σε αυτή την προσπάθεια χρειαζόμαστε και τους Ολυμπιονίκες μας. Είναι απαραίτητο να πάρουν πρωτοβουλίες, να δώσουν στην πράξη την αγάπη που έχουν για το άθλημα. Μακάρι να υιοθετήσουν από ένα αναπτυξιακό τμήμα σε οποιοδήποτε σωματείο και να βγάλουν τους επόμενους Ολυμπιονίκες. Αυτό συμβαίνει και στα άλλα αθλήματα. Υπάρχει μία χρονιά ορόσημο και είναι το 2021 και το παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα φιλοξενήσουμε στην Αθήνα. Και εδώ υπάρχει μία χρυσή ευκαιρία. Είχα πει στον πρόεδρο Μουσταφά ότι έχουμε περιθώρια να πάμε πάρα πολύ καλά ξεκινώντας από το παγκόσμιο και μας το έδωσε. Επομένως, αν αναλογιστούμε την αναπτυξιακή λογική που επανήλθε, την έκρηξη του μπιτς χάντμπολ και τις προοπτικές που φέρνει, το γεγονός ότι η ομοσπονδία είναι απαλλαγμένη από χρέη εξαιτίας της άψογης οικονομικής διαχείρισης, αλλά και την αυξημένη προβολή που υπάρχει πλέον με ελεύθερο δημόσιο κανάλι και διαδικτυακές υποστηρίξεις από όλους εσάς, μπορούμε να πούμε ότι είμαστε σε μια καλή τροχιά και πρέπει να την κρατήσουμε. Όλοι μαζί, χωρίς κανείς να περισσεύει, πρέπει να δουλέψουμε ακόμη πιο αποδοτικά προς όφελος του ελληνικού χάντμπολ”.

Πριν επτά χρόνια η χώρα μας διοργάνωσε και πάλι παγκόσμιο πρωτάθλημα, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν τα επιθυμητά. Γνωρίζουμε ποια λάθη να αποφύγουμε;
«Το παγκόσμιο του 2011 δεν μπορεί να είναι οδηγός καλής πρακτικής. Πέρα από την έντιμη διαχείριση που έγινε, δεν είμαι ευχαριστημένος. Εγώ είχα αποχωρήσει από τη διοίκηση, αλλά δεν έμεινα ικανοποιημένος από την αθλητική εξέλιξη. Όταν διεκδικούμε μία μεγάλη διοργάνωση ο στόχος δεν είναι να κάνουμε ένα δεκαπενθήμερο event στη χώρα το οποίο θα έχει απλά μια επικοινωνιακή προβολή. Μας ενδιαφέρει η προβολή, αλλά περισσότερο μας ενδιαφέρουν τα οφέλη και την κληρονομιά που θα γεννήσει αυτή η διοργάνωση. Να δουλέψουμε το αθλητικό μέρος μέσα από την παραγωγή νέων αθλητών ή αθλητριών. Παράλληλα να συσσωρεύσουμε οργανωτικές εμπειρίες και ταυτόχρονα η προβολή να βοηθήσει ουσιαστικά στην ανάπτυξη του αθλήματος. Το να διεκδικούμε μεγάλες διοργανώσεις απλώς για να γίνονται, δεν με έβρισκε ποτέ σύμφωνο. Το παγκόσμιο του 2021 είναι μια καλή ευκαιρία επειδή βλέπω ότι στην ομάδα που θα συμμετάσχει τότε γίνεται ήδη μια καλή δουλειά, που ελπίζω να γίνεται μεγαλύτερη χρόνο με το χρόνο. Έχουμε τη δυνατότητα να πάμε προετοιμασμένοι. Αν επιτύχουμε σε όλους τους τομείς, κάτι θα έχουμε κερδίσει για να πάμε πιο ψηλά ως άθλημα».

Παράλληλα, βέβαια, τα σωματεία περνούν δυσκολίες. Οι επιχορηγήσεις τελείωσαν, η ευρωπαϊκή ομοσπονδία δεν δίνει κίνητρα στις ομάδες που διακρίνονται, ενώ τα έξοδα αυξάνονται.
«Σε ότι αφορά την ενίσχυση των συλλόγων από την ευρωπαϊκή ομοσπονδία, είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει έλλειμμα. Πρέπει να διεκδικούμε ενεργά και να αναδεικνύουμε αυτά τα προβλήματα στα φόρα της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας. Πρέπει να κάνουμε διαχωρισμό. Η παγκόσμια ομοσπονδία κάνει πολύ προωθημένες κινήσεις για την ανάπτυξη του αθλήματος, ενώ η ευρωπαϊκή ομοσπονδία είναι συντηρητική απέναντι σε στρατηγικά θέματα. Η ευρωπαϊκή θα έπρεπε να έχει οικονομικά κίνητρα για τους τέσσερις φιναλιστ όλων των διοργανώσεών της και κάποια στιγμή θα πρέπει να δει συνολικά τη στρατηγική της. Σε ότι αφορά έσοδα των συλλόγων από την ελληνική ομοσπονδία, έχω να πω τα εξής, είτε αρέσουν είτε όχι. Μία ομοσπονδία έχει την ευθύνη για τρία πράγματα. Να φροντίζει ώστε να εφαρμόζονται οι κανονισμοί των πρωταθλημάτων, να φροντίζει για τη λειτουργία τη διαιτησίας χωρίς να υπάρχει καμία παρέμβαση και να υπερασπίζεται το φερ πλέι ώστε να υπάρχουν αξιόπιστα και αντικειμενικά πρωταθλήματα. Η χρηματοδότηση είναι το ζητούμενο μέσα από εύρεση χορηγών. Εκεί όμως μπαίνουμε σε άλλα θέματα. Μία ομάδα που θέλει να κάνει υψηλό πρωταθλητισμό, θα πρέπει να μπορεί να το κάνει μόνη της. Άλλο ο υψηλός πρωταθλητισμός και άλλο η αναπτυξιακή δράση ενός σωματείου. Στη δεύτερη περίπτωση η ομοσπονδία θα πρέπει να είναι δίπλα».

Τα τελευταία χρόνια είναι συχνό φαινόμενο οι αποχωρήσεις ομάδων, κυρίως για οικονομικούς λόγους. Θεωρείτε ότι πρέπει να αλλάξει κάτι ως προς τη δομή των πρωταθλημάτων;
«Καταρχάς θα πρέπει να δούμε ότι αυτό είναι ένα φαινόμενο που υπάρχει σε όλα τα αθλήματα, ακόμη και με λαοφιλείς ποδοσφαιρικούς συλλόγους που δεν μπόρεσαν κατά καιρούς να ανταποκριθούν στις οικονομικές απαιτήσεις και επέλεξαν τον υποβιβασμό. Σε ότι αφορά το άθλημά μας δεν έχει νόημα ένας διάλογος σε αριθμητική λογική. Άλλωστε, σε κάθε γενική συνέλευση του αθλήματος μπορεί να εκφραστεί ο οποιοσδήποτε προβληματισμός. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να παίρνουμε υπόψη την οικονομική συγκυρία και τις ανάγκες του αθλήματος και να κοιτάμε να γίνονται όσο το δυνατόν πιο ανταγωνιστικά τα πρωταθλήματα. Πρέπει να υπάρχει ισορροπία και μέτρο. Σήμερα δεν είναι δυνατόν να μιλάμε ούτε για πρωτάθλημα 6 ομάδων, αλλά ούτε και 14 ομάδων, διότι το ένα αντιβαίνει στις ανάγκες του αθλήματος και το άλλο στις οικονομικές δυνατότητες. Πρέπει να βρεθεί χρυσή τομή”.

Σε αντιδιαστολή, με την είσοδο και του Ολυμπιακού, μετά από εκείνες των ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, βλέπετε να υπάρχει στον ορίζοντα πιθανότητα έστω ημιεπαγγελματισμού; Αποτελεί ανάγκη για το άθλημα;
«Το άθλημα το χρειάζεται αλλά δεν το μπορεί. Έχω επιδιώξει πολλές φορές να ξεκινήσει στην πράξη μία τέτοια προσπάθεια. Οι προϋποθέσεις που βάζει ο αθλητικός νόμος είναι ξεκάθαρες για να αλλάξει ο χαρακτήρας του αθλήματος από ερασιτεχνικός σε επαγγελματικός. Συμβόλαια, ΑΦΜ, εγγυητικές, αγωνιστικούς χώρους. Φυσικά και πιστεύω ότι αυτό πρέπει κάποια στιγμή να το κατακτήσουμε, αλλά δεν… πεθαίνω γι’ αυτό, ειδικά σε μία περίοδο οικονομικής κρίσης. Δεν μπορούμε να πάμε στον επαγγελματισμό με τέσσερις ομάδες, πρέπει να ακολουθήσουν και άλλες, ακόμη και από την Α2. Αν πρέπει κάποτε να το κάνουμε, θα το κάνουμε όμορφα και συντεταγμένα. Χρειάζεται ακόμη χρόνος για τις προϋποθέσεις που βάζει ο νόμος. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε, όμως, είναι να έχουμε ένα πρωτάθλημα ερασιτεχνικό και σταδιακά να βάζουμε όσο γίνεται περισσότερους επαγγελματικούς όρους, προς όφελος του αθλήματος, των αθλητών και των σωματείων. Πάντως, να ξέρετε ότι εγώ αγάπησα αυτό το άθλημα επειδή γνώρισα πολλούς αγνούς ανθρώπους, ιδιαίτερα στην περιφέρεια, που γούσταραν αυτό που έκαναν και ήταν παθιασμένοι, χωρίς να είναι επαγγελματίες. Άνθρωποι με καθαρές ιδέες στον αθλητισμό, ιδέες που πολλές φορές τις σκοτώνει ο επαγγελματισμός με ό,τι επιφέρει».

Να περιμένουμε κινήσεις από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή ώστε να σταματήσει ο γηπεδικός ρατσισμός που υφίσταται το άθλημα; Ακόμη και σήμερα κατασκευάζονται γυμναστήρια χωρίς τις απαιτούμενες προδιαγραφές για το χάντμπολ;
«Αυτός ακριβώς ο ρατσισμός που περιγράφετε αποτέλεσε αιτία για μεγάλες συγκρούσεις κατά τη θητεία μου στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Συγκρούστηκα με εκείνους που στη διαδρομή τους χρησιμοποίησαν ιδιότητες και θέσεις προκειμένου να ευνοούνται συγκεκριμένα αθλήματα. Δημοσιοποιούσα την ενόχληση μου για όλους εκείνους που όταν είχαν θέσεις ευθύνης, στα σχέδια των γηπέδων περιελάμβαναν μόνο συγκεκριμένα αθλήματα. Πρωτίστως όμως είναι θέμα τη Πολιτείας και γνωρίζω ότι κάποιες τελευταίες πρωτοβουλίες έχουν φτάσει στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Είμαστε στο σημείο μηδέν. Δεν πρέπει να δείξουμε καμία ανοχή ως άθλημα σε οποιοδήποτε γήπεδο κατασκευαστεί χωρίς προδιαγραφές για χάντμπολ. Η Ολυμπιακή Επιτροπή μπορεί να είναι συμβουλευτικά αρωγός στην αποτροπή τέτοιων αυθαιρεσιών, με παραινέσεις στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, η οποία όμως έχει τον τελευταίο λόγο».

More in Γενικά