Connect with us

Blog Αθλητών

Blog Τσάκαλου: Σε ποιο χρονικό σημείο της αθλητικής μας ιστορίας πέσαμε σε αυτό το επίπεδο;

Το e-handball.gr φιλοξενεί κάθε εβδομάδα την προσωπική άποψη της Λαμπρίνας Τσάκαλου

*Μέσω μια πρωτοποριακής κίνησης για τον χώρο του αθλήματος, το e-handball.gr δίνει την ευκαιρία στους ίδιους τους πρωταγωνιστές της χειροσφαίρισης να παρουσιάσουν δημόσια την άποψη τους και γενικότερα τις σκέψεις τους  για όλα τα θέματα της επικαιρότητας μέσω της στήλης «Blog Αθλητών» που ξεκινά από αυτή την εβδομάδα.

Αναλυτικά όσα έγραψε η Λαμπρίνα Τσάκαλου στο blog της στο e-handball.gr.

Με αφορμή τα τελευταία παιχνίδια της ομάδας μου θα ήθελα αυτή την εβδομάδα να μιλήσω για την αθλητική κουλτούρα.

Δυο συνεχόμενα παιχνίδια όχι απλά με το φαβορί του συγκεκριμένου αγώνα αλλά με το φαβορί του τουρνουά. Δύο σκληρά παιχνίδια, αμφίρροπα, που έληξαν ισόπαλα και μεταμόρφωσαν τη λευκή μου φανέλα σε σκούρο γκρι.

Στο τέλος των αγώνων αυτών εκτός και εντός έδρας, παρά της τεταμενης έντασής τους μεταξύ αθλητών, προπονητών, διαιτητών και φιλάθλων, οι ιδιοι οι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας κρεμόντουσαν από τις εξέδρες για να μας δώσουν τα χέρια. «Καλό παιχνίδι», μου έλεγαν. «Εξαιρετικός αγώνας». «Σε θέλουμε στην ομάδα μας, συγχαρητήρια». Δεν είναι η πρώτη φορά που το έχω συναντησει στα ευρωπαϊκά «σαλόνια» αλλά πάντα μου κάνει εντύπωση.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι η αντιμετώπιση των οπαδών των δικών μας ομάδων που βρίσκεται κυριολεκτικά στο αντίθετο άκρο. Και τότε θυμάμαι τη στιγμή που σαν παιδί έμαθα πως στις παρελάσεις των τελετών κάθε μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων, όλες οι χώρες εισέρχονται στο στάδιο αλφαβητικά, εκτός από την Ελλάδα.

Η Ελλάδα παρελαύνει πάντα πρώτη. Τιμής ένεκεν. Τιμής ένεκεν της χώρας που δημιούργησε τους θεσμούς αυτούς, που θεμελιώσε τις κοινωνικές αξίες του πρωταθλητισμού. Που έπεισε ολόκληρο τον πλανήτη να κηρύττει εκεχειρία απλά και μόνο με τη διεξαγωγή των αγώνων αυτών. Και έτσι έμεινα να απορώ…

Σε ποιο χρονικό σημείο της αθλητικής μας ιστορίας πέσαμε σε αυτό το κατώτερο επίπεδο; Ποιο γεγονός άραγε σηματοδότησε την πτώση της πιο ιστορικής αθλητικά χώρας του πλανήτη; Πότε χάσαμε την επαφή με τους θεσμούς που οι ίδιοι σηματοδότησαμε; Πότε ξέχασε ο ελληνικός λαός τις αξίες τις οποίες αυτός δημιούργησε; Και το πιο σημαντικό απ’ όλα: Θα τις θυμηθεί ποτέ ξανά; Θα μάθει έστω από την αρχή να τιμά τον αντίπαλο του; Να σέβεται την προσπάθεια του ανταγωνιστή του; Θα επιστρέψει ποτέ στο μεγαλείο του «ευ αγωνίζεσθαι»; Και αν ναι, πότε;

More in Blog Αθλητών